Kral Tatil | Kraliyet Kalitesinde Tatil Fırsatları

  1. Anasayfa
  2. »
  3. Genel
  4. »
  5. Paris’i hayrete düşüren ressam

Paris’i hayrete düşüren ressam

admin admin -
8 0

Hülya Avtan – “Bir elmayla Paris’i hayrete düşüreceğim.” Cezanne, vaktinde ettiği bu kelamın hakkını ziyadesiyle veriyor. 19. YY’ın en gizemli olduğu kadar en saygın isimlerinden de olan Cezanne, fotoğraflarında belirsizlikle bellilik ortasında gidip gelen yaşama dair açtığı yesyeni imkanlarla hâlâ eşsiz. Tate Modern’de açılan “The Ey Exhibition: Cezanne” standı sanatkarın işlerindeki birçok tansiyon ve çelişkiye odaklanırken Güney Akdeniz’le gurur duyan, lakin Paris metropolünde Mevcut olmak konusunda istekli ve hırslı ressamı daha yeterli anlamayı amaçlıyor.

Aynı vakitte Birleşik Krallık’ta birinci Kez gösterilen pek Fazla yapıtın da yer aldığı sergiyi hafta içi bir günde ve gün ortasında ziyaret etmek isteseniz de önünde uzanan uzun kuyrukları göze almanız gerekeceği konusunda şimdiden uyarmakta fayda var. Çünkü Cezanne’ın kimselerinkine benzemeyen kendi lisanını amansızca takip etmesinden evvel, tanınmak ve ortaya yeni çıkan izlenimcilere katılmak konusundaki çabasının de izini süren stant, kapılarını açtığı 5 Ekim’den itibaren Aka ilgiyle karşılanmış durumda.

Tate Modern’in “Bir sanatkarın, Çağdaş ressam olmanın ne manaya geldiğiyle boğuşmasından yaşadığı dünyaya, siyasi karışıklıklar sebebiyle Daimi hızlanan Ömür biçimine dek derinden kuşkuyla baktığı dünyaya tanıklık edeceğiz” dediği stant, ressamın birinci Devre işlerinden başlayarak hayatının ve sanatının nihayet devirlerine uzanan kapsamlı bir nazar sunuyor. Birebir vakitte bugüne dek sorulmamış sorular aracılığıyla Cezanne’a dair yeni bir kavrayış getirmeyi amaçlıyor: “Döneminde yaşanan siyasi ve politik atmosfere nasıl karşılık verdi?”, “Metropol Belde Paris ile meskeni saydığı kırsal Ömür ortasında nasıl bir istikrar kurdu?”, “Döneminin kural yıkıcısı bu ismi bugün Çağdaş sanatın özü olarak niteleyebilir miyiz?”

Cesur ve tutkulu

Sergi salonuna girdiğinizde sizi karşılayan birinci şey Cezanne’ın 35 yaşındaki otoportresi oluyor. Çaprazındaki duvarda ise Cezanne’dan şöyle bir alıntı yer alıyor: “Gördüğüm ve hissettiğim üzere resmediyorum. Onlar da benim üzere hissediyor ve görüyorlar, Ancak yürek edemiyorlar. Ben ediyorum.” Cezanne’ın “Cesaret ediyorum” diye bahsettiği şey, bugün eleştirmenlerin ona dair hemfikir oldukları nokta; 15. YY’dan bu yana süregelen fotoğraf geleneğinde yarattığı radikal kırılma bir bakıma. “Şanlı atalarımızın hoş formüllerine tutunmakla yetinmemeliyiz” diyen Cezanne içinse ömürlük bir araştırma tutkusu…

Serginin birinci yarısı Cezanne’ın vaktini, yaşantısını, alakalarını ve onu çevreleyen yaratıcı dünyayı merkezine alıyor. İkinci kısım ise onunla özdeşleşmiş ‘ölü doğa’, ‘yüzmeye gidenler’ üzere belirli başlı temalar üzerinden ilerliyor. Sanatkarın 30’lu yaşları, tıpkı vakitte kendisini bir ‘yetişkin’ olarak tanımladığı yaşlar. Sonraki 30 yılı ise “Modern fotoğraf nedir?” sorusuna Karşılık arayarak geçmiş. Bu bilgileri girişte ediniyor ziyaretçiler. Objeler dünyasıyla ilgimizin her daim bir sorgu sıkıntısı olduğu Cezanne standının pusula vazifesini ise her odada karşınıza çıkan elmalar üstleniyor.

Babasıyla ilişkisi

Cezanne’ın olduğu şahısta tesiri en Aka şeylerden birincisi babasıyla olan sıkıntılı münasebeti. Bunun akabinde ise Emile Zola ve Camille Pisarro ile kurduğu dostluklar anahtar nokta. İkinci oda Cezanne’ın sanat seyahatini bunların tesirleri üstünden takip ediyor. Bu isimlerin tesirlerini odada karşılıklı yerleştirilmiş iki farklı tablo üzerinden yorumlamak mümkün. Birincisi karanlık, yırtıcı ve pejmürde “Sugar Bowl, Pearl and Blue Cup” (Şeker Kâsesi, İnci ve Mavi Fincan), ikincisi ise rengârenk bir natürmort olan “Fruit Dish” (Meyve Tabağı).

Pissaro’nun anarşistliği, Zola’nın ihtilali destekleyen mektupları biliniyor olsa da Cezanne’ın hiçbir Vakit politik açıdan dobra olmadığı söyleniyordu. Ama nihayet periyottaki araştırmalar, Cezanne’ın erken Devre işlerinin tanınan görsel kültüre ve siyasete dair bildiriler içerdiğini ortaya koyuyor. Bir sonraki oda ön plana çıkan üç farklı fotoğraf üzerinden bu araştırmaların müsaadeden gidiyor. Köleliğin kaldırılmasına dair “Scipio”, anne akım medyadaki bayan tasvirine dair “Eternal Feminine” (Ebedi Feminen) ve ressamın politik görüşlerini Aleni ettiği “The Conversation” (Sohbet) tablolarını bu bilgiler üzerinden yine konumlandırıyor.

Bu yazma Milliyet Sanat mecmuasının ocak sayısından alıntılanmıştır. Tamamını mecmuada okuyabilirsiniz. 

İlgili Yazılar

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir